Архиепископот охридски ја посматрал паниката на Охриѓани од горната палуба на својата мега јахта. Целиот град му се тресел пред очите, сите кафеани, барови, цркви, дури и една џамија видел како се тресе. Неколку пати ги протрил очите и скубнал три-четири влакна од брадата, но веднаш се уверил дека не халуцинира и не сонува, дека глетката на успаниченото стадо на брегот е стварна.
Во еден момент почувствувал благо дрмање во својот џеб. Тоа телефонот му бил вклучен на вибрации. Уф, си рекол, ова мора да е некоја Украинка за исповед, али, курац фини, Украинка, Господ, бато, лично, пишувало на дисплејот:
“Не биди глупав, чедо мое возљубено, тебе не те тресе не затоа што си поп, туку затоа што си на вода. Се уште не сум решил да правам водотрес, кога ќе решам ќе ти јавам јахтата да му ја продадеш на Бакрачевски или лично на Груевски, а сега трк со Тимотејчо да купите илјада глисери за да можат охриѓани да ја поминат ноќта како што вие го минувате целиот животот, мазно, без дрмање, секогаш на вода кога земјата се тресе!
Бранко Тричковски