Последните јавни контрадикции меѓу премиерот и неговите министри не се обичен комуникациски пропуст. Тие се аларм. Кога Мицкоски самоуверено тврди дека буџетот е „во одлична кондиција“, а неговата сопствена министерка признава дека состојбата е лоша, не зборуваме за различни нијанси на иста вистина, туку за директно взаемно демантирање во срцето на извршната власт. Тоа е симптом на длабока нефункционалност.
Уште повознемирувачки е што кога СДСМ предупредуваше на празен буџет и дупка од две милијарди евра, власта тоа го отфрлаше како „лажна паника“. Денес, истите тие факти излегуваат од устата на владини функционери. Прашањето веќе не е кој лаже — туку дали воопшто некој во оваа влада ја зборува вистината конзистентно, одговорно и со свест за последиците.
Лагата, за жал, престана да биде исклучок. Таа стана метод. Политички стил. Заштитен знак. И токму затоа веќе никого не изненадува, туку само дополнително ја разјадува довербата во институциите.
Но проблемот е подлабок од недоследност. Ова изгледа како раштимуван оркестар без диригент. Премиер без реален авторитет, министри кои зборуваат што ќе им падне на памет, и влада која делува како збир на солисти, а не како тим со јасна визија и координација. Во вакви услови, државата не се води — таа лута.
Најзагрижувачкиот аспект, сепак, е интелектуалниот и политичкиот капацитет кои ни го демонстрираат. Само пред неколку дена се случи истиот гаф, кога партијата тврдеше дека нивниот лидер „добро заработувал пред да биде премиер“, целосно игнорирајќи дека истиот тој човек, кога беше во опозиција, со години јавно говореше дека „едвај врзува крај со крај“.
Ова не е само контрадикција — ова е колективна амнезија и опасно потценување на јавната интелигенција.
И токму тука мора да застанеме. Зашто не станува збор за дневна политика, туку за нешто многу посериозно: дали државата ја водат луѓе што знаат што зборуваат, што имаат капацитет да резонираат и што се свесни за тежината на своите зборови? Или сме сведоци на власт која импровизира, манипулира и се заплеткува во сопствените лаги?
Денес, ова прашање веќе не е реторичко. Тоа е егзистенцијално прашање за државата.
ФБ став на Андреј Жерновски
